İzmir Bloggerları buluştuk

1403430061037

Bir önceki postta bahsettiğim keyili The Body Shop etkinliği vardı ya; asıl bomba ondan sonrasıydı. Efendim, bu işler hep Sargita Der Ki‘ nin başının altından çıkıyor :) Etkinlik sonrası şöyle bir cafede oturur, laflar ve döneriz diye düşünmüştüm. DEVAMINI OKU

  • Share on Tumblr

Yılbaşı çekilişi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

30 Temmuz 2008′ den beri Alpi Harikalar Diyarında’ ya yazıyorum. Öncesindeyse kapalı bir blogdu. O zamanlar Alpim minicik bir bebekti. Artık 7,5 yaşında bir çocuk. Seneler içinde birçok paylaşımda bulundum. Alpi’ yi gözünüzün önünde büyüttüm bir nevi. Alpi ile ilgili olanlar ön plandaydı. Artık 2 çocuklu bir anneyim ve bu blog da miadını doldurdu. Annelikten çok da uzaklaşmadan yazacağım yeni blog, yapım aşamasında.  Duyurusunu çok yakında buradan yapacağım.


Bir yılbaşı çekilişi ile bu güzel haberi kutlamak istiyorum. Yukarıdaki fotoğrafta görülen 5 ahşap oyuncak, 5 şanslı okurumun olacak. Çekiliş sponsorumuz Oyuncak Annesi. Girişimci bir anne olan Arzu Hanım; firmasını geçtiğimiz Mart ayında faaliyete geçirmiş ve tanıtımlara da Haziran ayında başlamış. Hayatına kızıyla devam etme kararından sonra, pedagog desteği almaya başlamışlar. Bu süreçte Arzu Hanım’ ın kızına seçtiği ahşap oyuncakların olumlu etkisi, pedagogları tarafından da vurgulanmış. Belirli kalite standartlarına sahip, ekonomik ahşap oyuncakların piyasadaki eksikliğini fark edince de kafasındaki girişime dair taşlar bir bir yerine oturmuş. www.oyuncakannesi.com‘ un %80′ nini ahşap oyuncaklar, kalan %20’ yi de diğer oyuncaklar oluşturuyor. Facebook sayfası iletişim  ve yeni gelen oyuncakları ilk görebilmek için aktiftir.

Katılım şartları:

  • Twitter hesabınızdan @tarcintadinda ve @hobidich i takibe aldıktan sonra kendi hesabınıza fotoyu yükleyip @tarcintadinda  diye tag leyebilirsiniz.
  • Instagram’da @tarcintadinda ve @qamze yi takibe aldıktan sonra hesabınıza fotoyu yükleyip @tarcintadinda diye tag leyebilirsiniz.
  • tarcintadinda@gmail.com adresine çektiğiniz fotoğrafı mail atabilirsiniz.

– See more at: http://www.tarcintadi.com/search?updated-max=2013-11-15T12:38:00%2B02:00&max-results=4&start=4&by-date=false#sthash.l5B8LFTJ.dpuf

  • Twitter hesabınızdan @tarcintadinda ve @hobidich i takibe aldıktan sonra kendi hesabınıza fotoyu yükleyip @tarcintadinda  diye tag leyebilirsiniz.
  • Instagram’da @tarcintadinda ve @qamze yi takibe aldıktan sonra hesabınıza fotoyu yükleyip @tarcintadinda diye tag leyebilirsiniz.
  • tarcintadinda@gmail.com adresine çektiğiniz fotoğrafı mail atabilirsiniz.

– See more at: http://www.tarcintadi.com/search?updated-max=2013-11-15T12:38:00%2B02:00&max-results=4&start=4&by-date=false#sthash.l5B8LFTJ.dpuf

1. www.facebook.com/OyuncakAnnesi‘ ni beğendikten sonra  www.facebook.com/ElfAnacom‘ u beğeniyorsunuz.

2. Twitter hesabınızdan @elfana_ ve Instagram hesabınızdan elf_ana‘ yı takibe alıyorsunuz.

3. Son olarak da bu postun altına veya elf_ana Instagram hesabının altına #elfanadacekilisvar hashtagiyle birlikte “Katıldım” yazıyorsunuz.

Katılım süresi 31 Aralık 2013 saat 10:00‘ da sona erecektir. Sonuçlar 3 Ocak günü açıklanacaktır. Sadece Tek katılım hakkınız vardır.

*Biterken; Herkese şimdiden mutlu bir sene ile, çekiliş için de bol şans diliyorum. :)

  • Share on Tumblr

Mutlu Seneler

Bir çok ilki sığdırdığımız bir seneyi geride bırakıyoruz.

 Alpi ilkokula başladı, abi oldu, Kuzi doğdu, RifBaba ile ben o muhteşem duyguyu bir kez daha tattık. Bizim evin hallerinde en kalıcı izleri bırakan olaylar bunlardı. Sağlık ve huzurumuz yerinde olsun; gerisini bir şekilde hallolur. Mutlu seneleriniz olsun :)

  • Share on Tumblr

Yıl sonu gösterisi & bir aşk daha bitti

Zamane efesi :) Yıl sonu gösterisi fotoğraflarının kalanlarını da düzenleyebildim en sonunda. Bu kostümleri bir önceki giyişlerinde, biz de çizmelerini giydirmiştik ve ayakları çok üşümüştü. Bu kez önlem aldık:P gösteri salonuna doğru gidiyorlar. Ne tatlılar değil mi?
İlk kez okulunun yıl sonu gösterisine katıldı. İlk kez elinde mikrofon; 27 kişinin önünde güle oynaya şarkılar söyledi. Hem de bizim önümüzde tek bir şarkı bile mırıldanmazken!
 Sabah 09:30′ da hep birlikte okulda idik. Sınıflarına çıktık ve çocuklar oynarken; biz anneler de sohbete başladık. Bazı anneleri ilk defa gördüm. RifBaba’ da bir köşede oturup; telefonuyla haşır neşir oldu. Çocuğuna destek vermek için gelen tek babaydı eşim. Bu konu üzerine pek bir şey yazılamaz sanırım. Bazen gerçekten de iş yerlerinden izin alınamıyor.
Bir süre öğretmeni gelip çocukalrı topluca konferans salonuna aldı ve bizlere 1/2 saat sonra aşağıya gelmemizi hatırlattı. Bir süre daha sohbet ettikten sonra salonun önünde bekleşmeye başladık. Endişem vardı doğrusu. Sene boyunca pek çok aksaklıkla karşılaştığımız için; kelimenin tam anlamıyla bir fiyaskodan, çocukların mutsuz yüzlerle sahnede kalakaldığı anlara kadar her şeyi hayal ettim.
İnanılmaz ama çok eğlenceliydi! Okulun konferans salonunda; sadecekendisınıf arkadaşları ile anneleri vardı. Her çocuk, kendi ebeveyninin yanında sırasını bekledi. Adı anons edilen çoocuk; koşarak sahneye çıktı. Sunumunu yaptı ve annesinin kollarına koştu.





Sırasını beklerken babasıyla şakalaşan Alpi.

 Şarkılar söyleyip; 1′ er dakikalık canlandırmalar yaptılar.

Sahnede çok rahat tavırlar sergiledi. İnanamadık RifBaba ile.

Sırasını beklerken; bir ara, arkadaşlarını kameraya kaydetti. Topluca tezahürattan sonra, tekrar sınıflarına çıktık ve karnelerini, yaptıkları çalışmaları ile kalan eşyalarını alıp bahçeye indik.

 Çıkışta öğretmenleri hepsini kantine götürüp, browni ve meyve suyu ısmarladı.

Tek falso; gösterisi biten çocuklar zaman zaman sahneden inmek için merdiven yerine direkt aşağıya zıplamayı seçince; öğretmenlerinin “Beni dinlemediğiniz için, çıkışta size sürpriz almayacağım” demesiydi. Suratlar asıldı, dudaklar büzüldü. Bunlardan birisi de elbette ki Alpi kuş idi. Ne diyeyim; son dakika golünü attı gitmeden. Çocuklar bir süre okulun bahçesinde koşturduktan sonra, evlerimize döndük.

A: Anne, sence İrem beni mi yoksa Kerem’ i mi daha fazla seviyordur?
E: Himm bence ikinizi de farkli farkli seviyordur.
A: Yok, bence beni daha fazla seviyordur

 Hoşlandığı kız arkadaşıyla elele tutuşup; bahçede gezdi. Gözlerinin içine bakıp bakıp gülümsedi. Doğum günü partisine davet etti. Çektiği fotoğraflarını gösterdi. Pır döndü etrafında.

 Hani şu uğruna piyesteki prens rolünü değiştirip; başka bir kız arkadaşını öpmesin diye, prensken çoban rolünü kabul ettiği arkadaşı İrem. Uğruna en yakın arkadaşıyla dövüştüğü, Onu beğenmeyecek diye endişelendiği, Onu etkilemek için karate kursuna katılıp; üzerine iri kaslara sahip olmak istediği kız arkadaşı.
Fotoğraflardan bile anlaşılacağı üzre; çok mutlu ve çok heyecanlıydı. Ne güzel şey masumca sevmek. Büyüyor kuzum, büyüyor kara gözlü meleğim…118,5cm boyunda ve 22 kg ağırlığında minik bir erkek çocuğu O. Büyürken yaşaması gereken neler varsa yaşıyor işte..

  • Share on Tumblr

Doğum günü dedigin

Sevdiklerinle kutlayınca bir anlam kazanır değil mi?

 Elele & kolkola hem de sarmaş dolaş bir aile gezintisi, tanıdık güzel sesler, sımsıcak mesajlar,  bir Yeni Gine, bir Orkide, Bir Cam Güzeli, 3 kafa baykuş, tadına doyum olmaz bir sohbet, gülen gözler… Üstüne kafa kafaya vererek seyredilen bir aile filmi. Mımmmm enfes bir karpuz eşliğinde.
Gün boyu, 6 yaşındaki küçük insanın minik dudaklarından dökülen sevgi sözcükleri: “Güzel annem, canım annem! Sen benim meleğimsin… Canımsın, canımın içisin!” Sen de benim yavrum.

Hatırlayan herkese çok teşekkür ederim :) Yarın yine başka güzel insanlarla güne merhaba. Sabırsızlanıyorum:)

  • Share on Tumblr

Anneler Günü hediyem

Dün RifBaba elinde bir demet kurabiye ile geldi  :) Bahçede oynayan Alpi, bu manzarayı kaçırmamak için heyecanla peşine takılmış ve ağzı kulaklarında bizi izledi. Asıl sürpriz; Bu şirin kurabiyelerden ne RifBaba ne de Alpi sorumluydu! “Çiçek Sepeti” nden çok hoş bir jestti. 


 Alpi’ den kalanları; bir kaç saat içinde biteceklerinden emin olarak stokladık :)

www.ciceksepeti.com‘ un web sitesine bir göz atın derim. Özellikle de “Anneler Günü hediyeleri” ne: Şık saatler, koklamaya kıyamayacağınız kadar güzel çiçek buketleri ya da Anneler Günü’ nünde ağzınızı tatlandıracak lezzetli kurabiyeler.
Çiçek Sepeti ailesine teşekkür ederim.

  • Share on Tumblr

3. Seneyi dolduran blog

“Alpi Harikalar Diyarında” 3. yılını doldurdu. Evvelki gece Pitos‘ ta kutladık. Sabahladık hatta! Biz gittiğimizde ateş sönmüştü ama muhabbet harlıydı. Bu sene burası da öyle olmaya devam etsin. Okuyanlara, takipte kalanlara selam olsun.

  • Share on Tumblr

Çocuk bayramı çekilişi

Eylül kuzusu & annesidir bu gülücüklere sebep. Yol boyu “Biliyorum; Arabalardan – The cars-  biri çıkacak bana!” diye sayıkladı durdu. Büyük bir hevesle kolisini kucaklayıp, sırıtık pozlar verdi bize. İçinden sevgi dolu sözlerle çıkan kartı okumamı, can kulağıyla dinledi. Sol iki fotoğrafta elinde tuttuğu minik korkuluğa “Eylül” adını verdi. Eve gelir gelmez RifBaba’ ya maket Mater’ ı yapması için ne diller döktü. O gece heyecandan yemek yemedi ve hediyesine sarılıp uyudu. Aktivite kitabını ertesi gün okula götürüp arkadaşlarına gösterdi. Delilerin en güzeli, bize en güzel armağanı verdiniz. Alpi’ m için emek harcayanın sen olması beni çok mutlu etti & benim kara gözlümü de yine, öyle mutlu ettin ki; sizin de yüzünüz hep gülümsesin.

Sevgili Gülsüm & minik Güneş’ i için de  Alpi’ nin bir sürprizi vardı. Kuşikom kendi seçti bateri setini. İyi günlerde kullansın Güneş; güle oynaya çalsın. Bize çıkmanız çok hoş bir sürpriz oldu benim için.

Amaç; çocuk bayramında çocuklarımızı gülümsetmekti. Annelerin, babaların bile ağızları kulaklarına vardı. Keşke her çocuk bu mutluluğu yaşayabilse. Çocuklarımızın bayramı kutlu olsun.

*Biterken, Californication’ ın tekrarını dinliyorum. Alpi & RifBaba uyuyor. Zirzop’ um, bir blogun oldugunu hatırla!  Nurturia sürprizlere gebedir; heran her şey olur. Israrla üye olunuz ve eşinizi dostunuzu davet ediniz.

  • Share on Tumblr

Mutlu seneler derken

50 cm bile yok boyu. Ama bir görseniz öyle şirin oldu ki! Geçtiğimiz yaz anneme ev ararken, kaldırımdaki ağaçlardan birinin dibinde bulundu. Şeffaf bir poşetin içinde parıldıyordu. Anneme şöyle bir baktım, önündeki mağazalara sorduk; vitrindeki görevini tamamlamış, yeni bir yuva bekliyormuş.


Alpi ‘ nin de fikrini aldım. “Olar mı anne?” diye sordu “Olar” dedim. Getirdim eve, astım kilerde bir köşeye.

Zamanı geldi ve çıkarttık kutudan süsleri. Hem bir ağacın canına kıymadık, hem de ufaklığa güzel bir geri dönüşüm dersi verdik. Oldu mu? Oldu! Hem de göz kamaştıracak kadar güzel oldu.
“Adettendir; yeni yılda şu da olsun bu da olsun umutları.” diye yazdım Annelerin Dünyasın‘ a. Geçen sene neler dilemişim, hangileri gerçekleşmiş. Bu sene, geçen seneye göre daha duyarlı dileklerim var. Alınabileceklerin nasıl olsa sonu yok. Geri dönüşümü destekliyorum, İzmir freecycle grubunu destekliyorum, çocuklarından sevgilerini esirgemeyen ebeveynleri destekliyorum, “eylemce” yi destekliyorum, Alpi’ nin erkenden uyumasını ve uyandırılırken de tekme atmamasını destekliyorum! 
Herkese sağlık, huzur, neşe dolu bir yıl diliyorum. Al yanaklı –anlayan anlar :P- arkadaşları da öpüyorum :c)

  • Share on Tumblr

Ben bunu hep yapıyorum ve Amélie

Devamlı yapıyorum değil mi? Yakında ayda bir bloga uğrarsam, kendimi ödüllendireceğim! Uyuzdum, önde gideni oldum. Bir üşengeçlik ki üzerimde pes!!!! 
Alpi büyüyor. Pes mes dinlemiyor bu arada. 4 yaşın bütün arızalarını yaşatıyor sağolsun! Bir tanesinden bile mahrum etmiyor bizi! Var mı böyle düşünceli çocuğunuz bakayım? Sınıfında daha uyumlu ve sakin. Tabii uyku odasında uyutan da benim, uyandıran da! O örtmeni gelsin de görsün bakalım:))) 
Birikmiş fotoğrafları eritmeye başlayayım. 29 Ekim Fener Alayı’ ndan kareleeerrr:

Bütün çocuklara kırmızı ve beyaz giysiler giydirildi. Benim grup haricindekilerin ellerinde, kendi yaptiklari fenerler. Fener alayına katılan herkesin ellerinde Türk bayrakları. Çocuklar çok heyecanlıydılar. Arada Alpi gibi öğlen uyumadığı için uyurgezer olarak katılanlar da vardı. RifBaba da geldi ve fotoğrafları çekti. Fener alayı bittiğinde Alpi oldukça huysuzdu. Uykusuzluk başına vurmuş bir halde Bölbıl Ping’ e gitmeyi sayıklıyordu. Yolda uyuyakaldı. 
Geçtiğimiz ay, Berko paşa’ nın doğum günüydü. Çok gizli yazışmalarla partiyi 2 kez erteleyerek gerçekleştirdik. Sürpriz olduğu için Nil’ in haberi yoktu ve partiye en geç onlar geldi. Bir parça telaş yaşamadık değil: Ya gelmezlerse?
 Geldiler de rahatladık, eğlendik. Güle oynaya büyü kuzucuk.

Anneannesinin Alpi için hazırladığı herhangi bir kahvaltı masası.  Küçükken, bize de böyle yumurta suratlar çizdiğini, fotoğrafı çekerken hatırladım.
Bir Nutella macerası geliyor:

Ada ile Alpi parkta!

Bayram öncesi 2 gün evimizde dinlendik. 2 gün köy, 2 gün Bodrum, yine 2 gün evde dinlenmekti planımız. Uygulayabildik. Bir sonraki post; bol köy&Bodrum fotoğrafı ve çok az yazıyla dolu olacak.
Alpi’ nin saçları çok uzamıştı, özellikle önleri. Çok biliyorum ya; aldım makası elime illa ki kendim düzelteceğim. Erkek kuaförlerini hiç mi hiç beğenmiyorum. Çocuk her seferinde tas kafa olarak çıkıyor. Tam keserken kafasını bir çevirdi! “İyice kız çocuklarına benzedi” dedi öğretmeni. Şahsen Amélie’ ye daha çok benzettim. Tabii haftasında RifBaba “Azıcık düzelttirip getireyim” diye çıkıp; profesyonel el değmiş olarak geri getirdi. Böylece uzun saçlara bir kez daha veda etmiş olduk.

  • Share on Tumblr