Katkısız Sevgi

IMG_20140913_232459

Bebeklerle kedileri birbirlerine çok benzetirim. Evde ikisinden de birer adet olunca, gözlemlemek daha da keyifli hale geldi. Zorlukları yok mu; elbette var. Bazı gerçekler, Minnoş hayatımıza girdikten epey sonra kafama dank etti. Artık bir süre daha bana 3 çocuklu anne gözüyle bakabilirsiniz. Durumu en iyi böyle özetleyebilirim.

Çocuklardan  önce iki kedimiz olmuştu. Tamamen sağır, safkan bir erkek Van ile yine erkek bir tekir. Evde her türlü muzurluklarını çektik ama dışarıya çıkamamalarından dolayı duyduğumuz vicdan azabını yenemedik. Van kedimize çok iyi bir sahip bulduk. Kedi kuaföründen çıkmaz, pasaportu soğumaz oldu. Bizim bekar, kızlı erkekli yaşanan öğrenci evinin beyazı, sosyeteye girdi 😉 Tekiri de RifBaba köye götürdü. Yıllarca dağlarda, ovalarda koşturdu, avlandı. Kışları aç kalınca köy meydanındaki kediseverlere yanaştı. Uzun ve özgür bir hayat sürdürdü.

Alpi bahsedip duruyordu. Ama Alpi yılardır bir sürü kedi yavrusundan bahseder durur. Çok ama çok sevimli bir kedisinin olduğunu, o ne derse yaptığını, kucağından hiç inmediğini, çok sevimli olduğunu günlerce anlattı durdu. Ardından “Evimizde bir kedi olsa nasıl olurdu?”, “Minnoş’ u evde besleyemez miyiz?”, “Çok üzgünüm çünkü eve çıkarken Minnoş’ u bahçede yalnız bıraktım.” denemeleri başladı. Arada hızını alamadı ve Minnoş da Minnoş diye ağladı. RifBaba bahçede kucakta Minnoş ile karşılandı. Minnoş ve  Kuzi tanıştırıldı. Mutlu aile tablosu biz daha ne olduğunu anlamadan oluşturuldu. RifBaba yumuşadı ve cılız “Hayır” lar çıkarmaya başladı. İnatla o yavru kediyi görmedim, heveslensinler istemedim. Minnoş 20 güne yakın bir süre kayboldu. Nereye gitti ya da bırakıldı bilemiyoruz. Fakat bu kayboluşun Alpi üzerindeki etkisi büyük oldu. Günlerce aradı kedisini. Ağladı, suratı günden güne asıldı, bahçeye inmez oldu. “Sadece yaşadığını görsem yeter” diyerek aklında hep kedisi endişe duyuyordu. Alpi’ nin bu sorumluluğa bu kadar hazır olduğunu, çoktan Minnoş’ a bağlanmış olduğunu o zaman anladık. Biz de belli etmeden arar olduk. Hatta RifBaba ile kafa kafaya verip, Minnoş’ un annesini ve kardeşlerini bulup, onlarla yaşamaya gittiğini çıtlattık. Oralı olmadı… Birgün zil çaldı ve Alpi kucağındaki Minnoş ile geliverdi. O günden sonrada sabahın köründe uyanıp, kedisine kahvaltı taşıdı. Öğle ve akşam yemeklerini vermeyi ihmal etmedi. Eve çıkma saati uzadıkça uzadı. Tamam ulen dedik :)

IMG_20140913_232207

Nasıl ki çocukların kendilerine özel alanları var, Minnoş’ a da bunu sağlamak üzere kolları sıvadım. Aşırı sakinliği meğerse iç parazitlerinin onu neredeyse öldürecek kadar hasta etmesindenmiş. Hemen iç ve dış parazit aşılarını yaptırdık. Aşıların sonucu olarak ishal oldu. Bu kısım, tuvalet alışkanlığı kazanmaya çalışan çocuklu bir eve benzese de; aslında çok daha beterdi. Biz ishal olduğunu anlayana dek, saksının dibi, koltuklar, çocukların yatakları, bizim yatak, koridor, sepette yerleştirilmek üzere duran yeni yıkanmış çamaşırlar… Her yer ama her yer battı. İtiraf ediyorum; böğüre böğüre ağlayarak temizledim. Okullar açıldığından yemek ve okula gitmek gibi zorunlulukların yanında, bastığı yeri bilmeyen ve devamlı kedi kovalamaya çalıışan Kuzi de beni sağlam gerdi. Kedimizden vazgeçmeyi hiç düşünmedik. Çünkü o artık ailemizin bir parçası. Alpi’ nin üzerine nüfus kağıdını çıkarttık 😛 Karma aşılarına başladık. Küçük bir leğenin içine örtüsünü koyduk, yatağı oldu. Filtreli tuvalet, mama, kap, tuvalet kumu, tarak, oyuncak, tırmalama sopası tedarik edildi. Bunların yarısı kardeşimden geldi. Fazla bir masraf yapmamış olduk. Hobi odamı kedimiz ile paylaşır oldum. Bütün gün uyuduğu için, şu anda bulmuş olduğu bir tüy ile hoplaya zıplaya oynuyor :) Biraz daha büyüyünce artık tuvaleti balkonda duracak. Henüz yavru bir kedi olarak inanılmaz yiyor ve sonucunda da sık sık tuvaletini yapıyor. Aynı yeni doğanlar gibi. Evi tanımaya çalışıyor. Sevilirken Kuzi’ nin elinde kalmamaya çalışıyor. Hepimiz birbirimize ve bir kez daha değişen hayatlarımıza alışıyoruz.

  • Share on Tumblr

2 thoughts on “Katkısız Sevgi

  1. O kadar güzel anlatmışsın ki hemen bir evlat edinesim geldi! Böyle kedili medili postlarını okumamaya söz verdim (kendimi tutabilirsem :)) Yeni ailenizi çok sevdim ben ,sıcacık:) Minnoşunuz ile hep mutlu olun ki!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir